Preskoči na sadržaj
Kršćanska Stvarnost

✠

Acta Sanctorum · Svezak III · Svezak III

Dodatak uz 26. siječnja

AD XXVI JANUARII

Sadržaj (1)
  1. De b. Haseka V.

NOT. 12. Pag. 305, col 2, post S. Bathildem, adde S. Radegundis Virgo, Kalæ in Gallia. NOT. 13. Ibid. col. 2, lin. 11, et aliæ VII ejus fliæ Virgines, corrige et alii VII ejus liberi novem-gemini. NOT. 14. Ibidem inter Prætermissos col. 1, lin. 26, a fine (Quis hic sit Tryphon, non liquet, multi hujus nominis alibi) corrige Hic est Tryphon ille Thaumaturgus, cujus Acta ex Metaphraste 1 Februarii habet Surius; alibi celeratur 10 November.

De b. Haseka V.

NOT. 18. Pag. 373, col. 1, num. 1, lin 2, dele (in finibus Ducatus Clivensis, non procul a Lippia flumine, inter Wesaliam et Buckholdiam) et repone (in Thuringia.) NOT. 16. Ibid. post num. 2, adde Sed fortassis, ut et nos primum, existimavit Rolevinck hanc Schermbekam esse, quæ in finibus Ducatus Clivensis, non procul a Lippia flumine, inter Wesaliam et Bocholdiam jacet; eoque illam inter Westphalos Sanctos retulit. Fuit quidem e partibus Rheni oriunda Haseka; sed an Westphala, nusquam diserte assertur. Si quis S. Volquini, gentilis sui, fors et consanguinei, fama sanctitatis motam abiisse in Thuringiam opinetur, non equidem repugnabimus, præsertim si aliquod proferat probabile monumentum. Ille quidem certe primum in Westphalia Curio, dein Walkenredæ in Thuringia monachus, primus Abbas Sichemensis fuit, ut in ejus Vita dicemus xiii Nov. Ibid. col. 2, post num. 3, adde (Eandem, sed pleniorem ex MS. Bodecensi nobis communicavit Joannes Garmansius noster: ex qua constat auctorem Sacerdotem fuisse, et Hermannum dictum. Videtur idem esse qui S. Volquini Vitam scripsit, aut illius certe scriptoris æqualis; ac fortassis Hermannus Abbas Sichemensis.) Hermanus Vitæ scriplor, NOT. 18. Pag. 374, post num. 2, sequentia expunge, et hæc ex MS. Bodecensi restitue

3 De hac venerabili matrona alia quædam audivi, quæ propter ambiguum nequaquam scribenda putavi, sed quæ cum spiritualibus et secularibus hominibus oculis meis vidi omnino notanda dignissime judicavit. Quando Soror Haseka, sicut mili et multis aliis sæpe dixit, apud Sichem monasterium, tamquam eidem loco facta obedientia obligata, tantum inde victum et vestitum quotidianum recipiens, quia ipsum quem elegerat portans toto conversationis suæ tempore habitum monachorum, sepulturam elegisset; sic anno gratiæ millesimo ducentesimo sexagesimo primo, vii Kalendas Februarii obdormivisset in Domino; Fratres monasterii cum vehiculo venientes tam monachi quam conversi, corpus alumnæ suæ ad sepeliendum tollere voluerunt. Quod niger quidam monachus eo tempore ibidem divina celebrans, nomine sui monasterii procurans, accito sibi brachio et robore rusticorum, fieri non permisit. Moritur Haseka: frustra obsistentibus quibusdam, jussu Episcopi.

4 Deinde post hoc, cum res ad notitiam Domini Woltadi diceesani Episcopi devenisset, ipse tamquam jurisperitus præcepit virtute obedientiæ etiam per litteras, Fratribus monasterii Sichemensis dari corpus, cujus mandati cum adhue persisterent et existerent transgressores; præfatum monachum per litteras ad suam præsentiam evocavit, et tunc demum apud eum effecit, ut extumulatum corpus famulæ Dei, et familiaris suæ sineret Fratres monasterii asportare; tribus interim hebdomadibus uno die minus, precibus hinc inde pro se agentibus, evolutis. Ceterum ad susceptionem corporis ad portam monasterii solenniter occurrentibus monachis et conversis, cum adessent seculares tam viri quam feminæ, qui convenerant e vicino, viderunt faciem ejus (mirum dictu) quæ mortua et sepulta, ut dictum fuerat, tot diebus, ita vividam et rubentem, ut quasi juvencula balneata, non vetula mortua videretur. Et qui vidit et ceram super jacentis in tumulo corpus jecit, cum præsentibus et intuentibus atque stupentibus, Hermannus testimonium perhibet scripto isto, quod adeo recens fuerit vultus ejus, et quod tam omnis expers fœtoris ejus corporis gleba, ut universi qui aderant et viderunt eam in sepulchro locatam, et mox terra operiendam adeo rubicundam, quam maxime mirarentur. Dictum et scriptum est quod verum extitit de Lazaro, quod fœteret; videant et judicent, quid sentiant de tot dierum defuncta, quid Dominus his et talibus judiciis voluerit demonstrare. Sepulta vero Soror est Haseka sub lapide latiore ad introitum domus Capituli Sichemensis monasterii, ubi tubam novissimam præstolatur, tertiodecimo Kalendas Martii, quæ obierat proxima nocte post diem Conversionis S. Pauli: cujus meritis et precibus ex hoc nunc et usque in seculum nos credimus et confidimus adjuvari.

Notam habens ex confessione viduam venerabilem Dominam Konegondim, uxorem quondam Domini Jacobi de Schermbeke Militis jampridem viam universæ carnis ingressi; et intelligens quod esset (extra consuetudinem mulierum) labiis circumcisa, mihique aliquid quod de Sorore Haseka sciret, diceret, aplicui adiens eam ipse, et non solus cum sola, sed cum veterana sub testimonio vetulæ advocatæ, de his quæ dudum fama vulgaverat sum locutus. Dixit itaque mihi quod Soror Haseka paullo ante defuncta in somnis ei apparuit dicens: Noli dubium gerere, imo firmissime crede, et nullatenus dubites, quin quicumque ad mei memoriam confugerint in suis sint necessitatibus et angariis auxilium per Dei gratiam obtenturi. Porro illa excitata a somno, et congratulans visioni, cum secundo tenuiter obdormisset, vidit iterato Sororem Hasekam eadem referentem, et constantissime repetentem, ut repetitio sermonis esse probaretur confirmatio veritatis. Nec hactenus tantum extentam credimus et confidimus manum Dei, sed magis adhuc in amplius pro sui nominis gloria extendendam. Jam enim ad tumulum defunctæ crebro fideles luminaria transmittere sátagunt et accendunt, aliquibus incommodis sublevati.

✠

Izvornik: Acta Sanctorum. Ianuarius, tomus III, Pariz: Victor Palmé, 1863. Prvi cjeloviti prijevod na hrvatski, objavljen 22. studenoga 2026. Prijevod i uređivanje: Tim Kršćanska stvarnost.

Svezak III Kalendar godine