Preskoči na sadržaj
Kršćanska Stvarnost

✠

Acta Sanctorum · Svezak IV · Svezak IV

Dodatak uz 5. veljače

AD V DIEM FEBRUARII,

DE S. AGATHA VIRG. MART.

Pag. 613, col. 2, post num. 98 adde: alibi in iisdem Menaris tñs patridous lútrosis patriæ redemptio vocatur: ac mox, ne dubitetur quæ illa sit patria, istud accinitur: Στολιξεσθω σήμερον ἡ ἐκλησεά πορσυρίδα ἐνδοξον καταβαφείσαν ἐξ ἀγνων λύθρων Αγάθης τῆς μάρτυρος, χαίρε, βοώσα, Κατάνης τὸ κανχημα. Ornetur hodie Ecclesia gloriosa purpura, tineta puro sanguine Agathæ Martyris, Salve, exclamans, Catanæ gloria.

Pag. 637, col. 2, post num. 10 ista adde:

Quas ad Acta S. Agathæ, atque inferius ubi de ejus miraculis agitur, citavimus MSS. Annotationes Michaelis Monachi Canonici Capuani, ex dein editæ a Francisco Antonio de Aiossis Canonico itidem Capuanæ, sacræ Theol. professore, atque inter alia hæc ad calcem adjecta. Ea ecclesia nunc monachorum est Montis Virginis: cum autem vetustate satisceret ac ruinam minaretur, restaurata nuper est Eminentissimorum Cardinalium Franciscoi et Antonii Barberinorum cura et impensis: nam invicem in ejus Ecclesiæ titulum successerunt. Supra fores ista legitur inscriptio:

ÆDEM SANCTÆ AGATHÆ MAGNO OLIM GREGORIO VENERABILEM, INCLYTIS DE CÆLO PRODIGIIS ILLVSTREM, NVPER VETVSTATE SQVALLENTEM CARDINALIS ANTONIVS BARBERINVS IN HANC SPECIEM REDEGIT, ANNO VRBANI VIII PONT. MAX. PATRVI XIII.

Ast hæc supra templi januam in ipso exarata lacunari:

ÆDEM FRAN. CARD. BARBERINVS AVRATO LACVNARI CONTEXIT ANNO M DC XXXIII.

Tertia supra ipsum majus altare itidem in lacunari:

AGATHÆ VIRGINIS SANCTISSIMÆ MARTYRISQVE FORTISSIMÆ.

Pag. 639, col. 2, post num. 24 adde: Luxemburgi quoque Belgicæ primæ celebri urbe, suisque Principibus apprime fideli, extant in æde Societatis JESU aliquæ S. Agathæ Virginis ac Martyris reliquiæ. Eas Alexan-

Adro Wilthernio, qui nunc Rector est illius collegii, ante duos annos donavit Carolus Rachtius Pastor oppidi Machariaci, quod ad lævam Mosellæ amnis supra Treviros, tertio lapide ab ipso Luxemburgo, situm, vulgo, Grevemachera, sive Comitis Machera, aut Comitum Machra appellatur, quod olim a Comite quopiam Luxemburgensi muris circumdatum credatur. De iis reliquiis idem Wilthemius præclaram, planeque sua dignam eruditione dissertationem edidit, septem capitibus distinctam: quæ hic profecto tota inseri mereretur, nisi esset jam in doctorum hominum manibus, et multa contineret fusius disputata, quam ad propositum nostrum necesse sit. Sunt eæ reliquiæ in vitrea phiala, sive lenticula, eaque perexigua, inclusæ: et, quod consequens est, non magnæ molis, sed pretii quantivis, ut cap. 7 egregie disserit scriptor. Est ergo pulvis ossium, quantulum fere capere Aveltanæ nucis putamen queat, et frusta ampullæ, seu lagunculæ vitræ, incrustata sanguine, quem copiosum in plurimis atrocissimisque cruciatibus invicta Virgo fudit, collegerunt de more, qua per carnifices licuit, Christiani, saltem cum extinctæ corpus tumulo condiderunt, in quo ea quoque laguncula ac forte plures, repositæ tunc fuere: at cum postea sæpius apertus, atque ut fit succussus, idem tumulus est, earum aliquæ fractæ sunt, sed particulæ nonnullæ in exilem, quem dixzimus, lenticulam insertæ sunt, titulo hoc opposito, DE S. AGATHA VIRGINE. Videtur autem, ut idem conjectat Wilthemius, jam ante quatuor minimum secula in Belgicam nostram sacrum illud pignus allatum.

DE SS. XXVI CRUCIFIXIS.

Pag. 747, col. 2 ad § XIII ista præpone: Cum hic paragraphus pridem esset excusus, moniti sumus Roma a viro gravi et erudito, ne, quæ de sanctorum horum Martyrum miraculis ab nonnullis auctoribus mandata sunt litteris, temere in opus nostrum transcriberemus. Nam quædam eorum, præsertim de incorruptis corporibus, luminibus noctu supra eadem corpora ac Nangasakensem nostram ædem apparentibus, B. Petri corpore ad diem unum ex hominum oculis sublato, etc; plurimiis iisque gravissimis testimoniis infirmata esse. Id si nobis antea compertum fuisset, totum eum paragraphum omissisemus. Nunc cum expungi, nisi aliud substitueretur, non posset; nec facile nobis esset, nisi longo temporis spatio, quæ solide revicta essent, quæ probanda viderentur, assequi; ea quæ in variis scriptoribus reperissemus, ita ut impressa jam crant, proponi lectoribus posse existimavimus: sed quatenus ea suscipi debeant, hic præmonitis. Eæ nempe mortalium animos tenebræ occupant, ut quæ ab levibus etiam hominibus acceperint, ea avide complectantur, et mox illinere chartis gestiant.

Pag. 735, col. 1c dele Annotationemc post cap. 2 NOT. 45 et hæc repone: Diversus hic Paulus Sachendonus videtur a Paulo Sacondono Camaianæ arcis Præfecto, Genisoini filio, de quo fuse cap. 9 ac præsertim Annotat.c agetur.

✠

Izvornik: Acta Sanctorum. Februarius, tomus I, Pariz: Victor Palmé, 1863. Prvi cjeloviti prijevod na hrvatski, objavljen 23. studenoga 2026. Prijevod i uređivanje: Tim Kršćanska stvarnost.

Svezak IV Kalendar godine