Bergomi XVI Julii S. Domnio colitur. Ejus nepos Domno fuit, idemque avitæ heres magnanimitatis et gloriæ, frater S. Eusebiæ Virginis et Martyris, quæ XXIX Octobris celebratur. Hunc v Januarii passum ita celebrat Galesinus: Bergomi S. Domnionis Martyris, qui Maximino Imperatore pro Christi fide cruciatibus affectus, demum constantissime palmam Martyrii tulit. Citat Ecclesiæ Bergomensis monumenta. Ferrarius in Generali catalogo Sanctorum: Bergomi in Gallia Cisalpina S. Domnionis Martyris sub Maximiano. Idem in Catalogo Sanctorum Italiæ vitæ illius compendium refert, traditique ad ejus avique commune sepulchrum Ecclesiam nunc S. Andreæ stare. Domnionis certanem breviter complexus est Joannes Antonius Guarnerius in libro de SS. Bergomensibus, ita scribens:
2 Domno Domneonis nepos avitos mores et disciplinam imitatus, compositis suis rebus, Eusebiaque sorore herede instituta, in conspectu Præsidis, quem Maximianus ad inspiciendas res Bergomates miserat, se Christianum esse, præsenti animo professus est: ideciro statim in carcerem conjicitur. Paullo post cum eductus esset, ardentibusque prunis in caput injectis torreretur, non modo non questus est, sed immortales Deo gratias egit, qui occasionem cælestis coronæ adipiscendæ obtulisset. Virtutis ejus admiratione Consiliarius, qui Præsidis erat intimus, ad Christi fidem conversus est. Ipse cum diutissime acerbissimis tormentis excruciatus esset, et ludibrio habitus, tandem extra portam necatus est, et laurea triumphali coronatus cælum ascendit: ejus corpus in avi sepulchro repositum est Nonis Januarii, anno cccvii.
✠