Summa contra gentiles
sv. Toma Akvinski
Knjiga III
- Quod omne agens agit propter finem
- Quod omne agens agit propter bonum
- Quod malum est praeter intentionem in rebus
- Quod malum non est aliqua essentia
- Rationes quibus videtur probari quod malum sit natura vel res aliqua (et solutio ipsarum)
- Quod causa mali est bonum
- Quod malum fundatur in bono
- Quod malum non totaliter consumit bonum
- Quod malum habet aliquo modo causam
- Quod malum est causa per accidens
- Quod non est summum malum
- Quod finis cuiuslibet rei est bonum
- Quod omnia ordinantur in unum finem, qui est Deus
- Quomodo Deus sit finis rerum
- Quod omnia intendunt assimilari Deo
- Quomodo res imitentur divinam bonitatem
- Quod res intendunt naturaliter assimilari Deo in hoc quod est causa
- Quomodo diversimode res ordinantur in suos fines
- Quod motus caeli est a principio intellectivo
- Quomodo appetunt bonum etiam quae cognitione carent
- Quod intelligere Deum est finis omnis intellectualis substantiae
- Utrum felicitas consistat in actu voluntatis
- Quod felicitas humana non consistit in delectationibus carnalibus
- Quod felicitas non consistit in honoribus
- Quod felicitas hominis non consistit in gloria
- Quod felicitas hominis non consistit in divitiis
- Quod felicitas non consistit in potentia mundana
- Quod felicitas non consistit in bonis corporis
- Quod felicitas humana non consistit in sensu
- Quod ultima hominis felicitas non consistit in actibus virtutum moralium
- Quod ultima felicitas non sit in actu prudentiae
- Quod felicitas non consistit in operatione artis
- Quod ultima felicitas hominis consistit in contemplatione Dei
- Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae communiter habetur a pluribus
- Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae habetur per demonstrationem
- Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae est per fidem
- Utrum in hac vita homo possit intelligere substantias separatas per studium et inquisitionem scientiarum speculativarum
- Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas sicut ponit Alexander
- Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas sicut ponit Averroes
- Quod ultima felicitas hominis non consistit in cognitione substantiarum separatarum qualem praedictae opiniones fingunt
- Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas
- Quod anima in hac vita non intelligit seipsam per seipsam
- Quod non possumus in hac vita videre Deum per essentiam
- Quod ultima hominis felicitas non sit in hac vita
- Quod substantiae separatae non vident Deum per essentiam ex hoc quod cognoscunt eum per suam essentiam
- Quod in naturali cognitione quam habent substantiae separatae de Deo non quiescit earum naturale desiderium
- Quomodo Deus per essentiam videatur
- Quod nulla creata substantia potest sua naturali virtute pervenire ad videndum Deum per essentiam
- Quod intellectus creatus indiget aliqua influentia divini luminis ad hoc quod Deum per essentiam videat
- Rationes quibus videtur probari quod Deus non possit videri per essentiam, et solutiones earum
- Quod intellectus creatus non comprehendit divinam substantiam
- Quod nullus intellectus creatus, videndo Deum, videt omnia quae in eo videri possunt
- Quod omnis intellectus, cuiuscumque gradus, particeps esse potest divinae visionis
- Quod unus alio perfectius Deum videre potest
- Quomodo videntes divinam substantiam omnia videant
- Quod videntes Deum omnia simul vident in ipso
- Quod per visionem Dei aliquis fit particeps vitae aeternae
- Quod videntes Deum in perpetuum eum videbunt
- Qualiter in illa ultima felicitate omne desiderium hominis completur
- Quod Deus sua providentia gubernat res
- Quod Deus conservat res in esse
- Quod nihil dat esse nisi inquantum agit in virtute divina
- Quod Deus est causa operandi omnibus operantibus
- Quod Deus est ubique
- De opinione eorum qui rebus naturalibus proprias subtrahunt actiones
- Quomodo idem effectus sit a Deo et a natura agente
- Quod divina providentia non excludit totaliter malum a rebus
- Quod divina providentia non excludit contingentiam a rebus
- Quod divina providentia non excludit arbitrii libertatem
- Quod divina providentia non excludit fortunam et casum
- Quod providentia Dei sit singularium contingentium
- Quod providentia Dei sit omnium singularium immediate
- Quod executio divinae providentiae fit mediantibus causis secundis
- Quod mediantibus creaturis intellectualibus aliae creaturae reguntur a Deo
- Quod substantiae intellectivae inferiores reguntur per superiores
- De ordinatione Angelorum ad invicem
- De ordinatione hominum ad invicem et ad alia
- Quod inferiora corpora reguntur a Deo per corpora caelestia
- Epilogus praedictorum
- Quod corpora caelestia non imprimant in intellectus nostros
- Quod corpora caelestia non sunt causae voluntatum et electionum nostrarum
- Quod corporales effectus in istis inferioribus non sequuntur ex necessitate a corporibus caelestibus
- Quod motus caelestis corporis non sit causa electionum nostrarum ex virtute animae moventis, ut quidam dicunt
- Quod substantiae separatae creatae non possunt esse causa directe electionum et voluntatum nostrarum, sed solus Deus
- Quod motus voluntatis causatur a Deo, et non solum potentia voluntatis
- Quod electiones et voluntates humanae subduntur divinae providentiae
- Quomodo res humanae ad superiores causas reducantur
- Quomodo dicitur aliquis bene fortunatus, et quomodo adiuvetur homo ex superioribus causis
- De fato: an sit, et quid sit
- De certitudine divinae providentiae
- Quod immobilitas divinae providentiae utilitatem orationis non excludit
- Quomodo dispositio providentiae habeat rationem
- Quomodo Deus possit facere praeter ordinem suae providentiae, et quomodo non
- Quod Deus potest operari praeter ordinem rebus inditum, producendo effectus absque causis proximis
- Quod ea quae Deus facit praeter naturae ordinem non sunt contra naturam
- De miraculis
- Quod solus Deus facit miracula
- Quo modo substantiae spirituales aliqua mirabilia operantur, quae tamen non sunt vere miracula
- Quod opera magorum non sunt solum ex impressione caelestium corporum
- Unde magorum operationes efficaciam habeant
- Quod substantia intellectualis quae praestat efficaciam magicis operibus, non est bona secundum virtutem
- Quod substantia intellectualis cuius auxilio magicae artes utuntur, non est mala secundum suam naturam
- Rationes quibus probari videtur quod in Daemonibus non possit esse peccatum
- Quod in Daemonibus possit esse peccatum, et qualiter
- Solutio praemissarum rationum
- Quod speciali quadam ratione creaturae rationales divinae providentiae subduntur
- Quod creaturae rationales gubernantur propter seipsas, aliae vero in ordine ad eas
- Quod rationalis creatura dirigitur a Deo ad suos actus non solum secundum ordinem ad speciem, sed etiam secundum quod congruit individuo
- Quod divinitus hominibus leges dantur
- Quod lex divina principaliter hominem ordinat in Deum
- Quod finis legis divinae est dilectio Dei
- Quod divina lege ordinamur ad dilectionem proximi
- Quod per divinam legem homines ad rectam fidem obligantur
- Quod per quaedam sensibilia mens nostra dirigitur in Deum
- Quod latriae cultus soli Deo est exhibendus
- Quod divina lex ordinat hominem secundum rationem circa corporalia et sensibilia
- Qua ratione fornicatio simplex secundum legem divinam sit peccatum: et quod matrimonium sit naturale
- Quod matrimonium debet esse indivisibile
- Quod matrimonium debeat esse unius ad unam
- Quod matrimonium non debet fieri inter propinquos
- Quod non omnis carnalis commixtio est peccatum
- Quod nullius cibi usus est peccatum secundum se
- Quomodo secundum legem Dei homo ordinatur ad proximum
- Quod in humanis actibus sunt aliqua recta secundum naturam, et non solum quasi lege posita
- De consiliis quae dantur in lege divina
- De errore impugnantium voluntariam paupertatem
- De modis vivendi eorum qui voluntariam paupertatem sequuntur
- Quomodo paupertas sit bona
- Solutio rationum supra inductarum contra paupertatem
- Solutio eorum quae obiiciebantur contra diversos modos vivendi eorum qui assumunt voluntariam paupertatem
- De errore eorum qui perpetuam continentiam impugnant
- Contra eos qui vota impugnant
- Quod neque merita neque peccata sint paria
- Quod actus hominis puniuntur vel praemiantur a Deo
- De differentia et ordine poenarum
- Quod non omnia praemia et poenae sunt aequales
- De poena quae debetur peccato mortali et veniali per respectum ad ultimum finem
- Quod per peccatum mortale ultimo fine aliquis in aeternum privatur
- Quod peccata puniuntur etiam per experientiam alicuius nocivi
- Quod iudicibus licet poenas inferre
- Quod homo indiget divino auxilio ad beatitudinem consequendam
- Quod per auxilium divinae gratiae homo non cogitur ad virtutem
- Quod divinum auxilium homo promereri non potest
- Quod praedictum divinum auxilium gratia nominatur, et quid sit gratia gratum faciens
- Quod gratia gratum faciens causat in nobis dilectionem Dei
- Quod divina gratia causat in nobis fidem
- Quod divina gratia causat in nobis spem
- De donis gratiae gratis datae; in quo de divinationibus Daemonum
- Quod homo indiget auxilio gratiae ad perseverandum in bono
- Quod ille qui decidit a gratia per peccatum, potest iterum per gratiam reparari
- Quod homo a peccato liberari non potest nisi per gratiam
- Qualiter homo a peccato liberatur
- Quod rationabiliter homini imputatur si ad Deum non convertatur, quamvis hoc sine gratia non possit
- Quod homo in peccato existens sine gratia peccatum vitare non potest
- Quod Deus aliquos a peccato liberat, et aliquos in peccato relinquit
- Quod Deus nemini est causa peccandi
- De praedestinatione, reprobatione, et electione divina